குப்பை

வண்ணத்துப்பூச்சி பறக்கும்

மெல்லிய மழை மாதம்

திருவிழா முடிந்து

மனிதர்கள் விட்டுப்போன

நினைவுகளாலும் மிச்சங்களாலும்

நிறைந்து வழிந்தது கோவில் தெரு

உடையாத வளையல்கள்

உடைந்த வளையல்கள்

யாரோ கசக்கிக்போட்ட

முதல் எழுத்து பெயர் பதித்த கைக்குட்டை

 

பிச்சைக்காரர்  தொலைத்த கசங்கிய பத்து ரூபாய்

குழத்தையின் கையில் இருந்து 

தவறு விழுந்த 

முயல் பொம்மை.

பிஞ்சி உதட்டை பிரிந்து

அழும் இரப்பர் சூப்பி

அப்பாக்களின் மூச்சு காற்றை தொலைத்த குழந்தைகளின் பலூன் துண்டுகள்

நாளைய பொழுதுக்கு விருந்தாகும்

தன் கடைசி வாழ்நாளை

ஏலத்தில் வாங்கிய 

பாணிச்சாவலின்

படபடத்துப்பிரிந்த இறகொன்று

நிராகரித்த காதலாய்

தூக்கி எறிந்த வாடிப்போன

ஒற்றை ரோசாப்பூ

இவற்றைத்தானே இத்தனை

காலமும்

குப்பை என்று நினைத்துக்கொண்டு

இருக்குறோம்.

ஐயா குப்பைகாரரே

மன்னிக்கவும் சுத்தக்காரரே

இனியாவது

குப்பைகளை பைகளில்

திணிக்கும் போது

அழுத்தம் கொடுத்து திணிக்காதீர்.

அதற்குள்ளும் இருக்ககூடும்

உடைந்து நொறுங்கிப்போன அத்தனை மனசின்

துண்டுகளும்.