மகனும் நானும்.

குழந்தையோடு பயணிக்க வேண்டும்

இல்லையேல் குழந்தைபோல்

பயணிக்கவேண்டும்

அப்போதுதான்

பிரபஞ்சத்தின்

ஆச்சர்யங்கள்

வழி எல்லாம் கொட்டிக்கிடக்கும்.

ஆள் அரவம்  குறைந்த

காட்டு வளியே

ஒரு விடுமுறை நாளில்

நானும் மகனும் ஒரு உத்துருளி பயணமும்.

அது என்னப்பா?

குளக்கட்டு 

யார்ரப்பா? அது எல்லாருக்கும் சொந்தம்

எனக்கு மா அப்பா?

உனக்கும் தாண்டா குட்டி 

ஏன் அப்பா நிறைய மரம்?

இது காடு செல்லம்

காடு யாருடப்பா? எல்லாருக்கும் தான் 

டைசோஐ் இருக்குமா அப்பா?

இருக்காது குட்டி

ஏன் அப்பா?

செத்துட்டு குட்டி

பாவம் எனப்பா?

ம்

அப்பா... தண்ணி வேனும்

பருக்கி விட்டேன்

இந்த மரம் எல்லாம்

எப்படிப்பா தண்ணி குடிக்கும்?

அதுக்கு வேர் இருக்கு வேர்களால் குடிக்கும் அம்மு.

இப்படித்தான்

மரங்களின் கீழே  முளைத்த  மரக்கன்றுகள்

அம்மா  மரங்களை பார்த்து

கேட்டுருக்குமே என்னமோ

குளமும் காடும் யாருக்கு சொந்தம்

என்றோ

வேர் இல்லா மனிதர்கள்

எப்படி நீர் அருத்துவார்கள் என்றோ.